PAŹDZIERNIK – PAŹDZIERZEC, PAŹDZIERZEŃ.

 

72218388_1741594352644625_1428079439123578880_n.jpg

PAŹDZIERNIK – PAŹDZIERZEC, PAŹDZIERZEŃ. Skąd ta dźwięczna i jakże trudna dla obcojęzycznych nazwa naszego jesiennego miesiąca „październik”? Odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta, choć wymaga odrobienia lekcji z naszej dawnej sławiańskiej kultury. Nazwę październik należy wyprowadzać od paździerzy, zdrewniałych części łodyg lnu bądź konopi, powstających w wyniku oddzielania włókna lnianego bądź konopnego. Październik kojarzył się ludziom z międleniem lnu i konopi. Odpadkami tego procesu były właśnie rzeczone paździerze, których w wyniku pracy zbierało się bardzo dużo. Paździerzami palono w piecu bądź przerabiano je na sznury, zaś z pozyskanego włókna wykonywano tkaniny: ubrania, pościele i worki.
Październik dla Słowian był czasem wyciszenia po obchodach Święta Plonów. W miesiącu tym ludność przygotowywała się do spotkania z duchami przodków, Zaduszek i słynnych dziadów, które wypadały na przełomie października i listopada.
DZIADY to jedno z moich ulubionych świąt, które celebruję zgodnie z naszym zwyczajem i o którym będę oczywiście jeszcze pisać. Pokrótce Dziady to dzień wspominania przodków. W ten dzień duchy odwiedzają swoje rodzinne domy oraz zostają ugoszczone gorącym posiłkiem STYPĄ. Przy stole nie może zabraknąć miejsca dla żadnego z przodków.

 69901060_1741594395977954_6172311236387012608_n.jpg        Weles
Jest to również Święto Welesa (Bóg przysiąg, magii, sztuki, rzemiosła) pana podziemi-zaświatów. Starym zwyczajem na grobach zmarłych, palono grumadki (ogniska przy których dusze mogły się ogrzać), spożywano obiaty (rytualne bezmięsne posiłki dla zmarłych). Wznoszono również prośby do Welesa o opiekę nad duszami.
31 października natomiast to Święto Mokoszy. W ten dzień kobiety oddają cześć Bogini Mokosz (matka ziemi, pani płodności, patronka kobiet, Bogini deszczu, przędzy i tkactwa), której to ofiarują przędziwo i płótno, a następnego dnia rozpoczynają wielkie roboty, którymi będą zajmowały się długie jesienne i zimowe wieczory, aż do wiosny czyli szycie i tkanie. O święcie Mokoszy, jak je obchodzono i jak my możemy je dzisiaj uczcić będę oczywiście jeszcze pisała kochani.
Sława siostry i bracia!
Dziewanna 💚🍀💚

71348060_1741594442644616_2174870176250462208_n.jpg  Mokosz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s