Rumianek (Matricaria chamomilla) – kwiat Bogów słońca.

Zakochał się w słonku rumianek,
radośnie je witał o świcie,
gdy oczy otwierał zaspane
na złote promyki – na życie.

Wesoły z rumianka kwiatuszek
– wciąż śmiał się płatkami do słonka
i cały tych płatków wianuszek
znał każdy motylek na łąkach.

Był taki niewinnie uroczy,
że słońce się w nim zakochało,
wędrując od rana do nocy
po niebie, do niego się śmiało.

Rósł kwiatek szczęśliwy na łące,
wpatrzone w dalekie błękity,
skąd słało mu słonko gorące
złociste, życzliwe promyki.

Aż nastał czas chłodnej jesieni
i długie mroczyły się noce,
a drogę czas słońcu odmienił…
zmarzł kwiatek i uwiądł w tęsknocie.

„Kwiat rumianku” Jan z Czerniewic

1318326718-952.jpg

 

„Rumianek subtelnością działania bliski jest róży” to są słowa antycznego medyka Galena (II-III wiek).

Perski lekarz Awicenna (X-XI wiek) twierdził zaś: „rumianek jest najskuteczniejszym środkiem na wyczerpanie, a jego ciepło przypomina ciepło żywej istoty”.

W swoim dziele „De viribus herbarum” pisał Odo de Meung, że rumianek „…mocz pędzi, jeśli wypić go z winem, kruszy kamienie w woreczku… Kolki łagodzi i wzdęcia żołądka likwiduje… Kto cierpi na żółtaczkę, wywar z rumianku pomaga, a i choroby wątroby leczy…”

field-3625645__340.jpg

RUMIANEK POSPOLITY (lekarski) Matricaria chamomilla (Compositae) Nazwy ludowe: gruntowe jabłko, roślina wigów, chamaimelon, kamelka, kamila, marunka, rumień, kamilka polna, płucnik, jabłkowa roślina.

Jeśli we Włoszech poprosisz w kawiarni o herbatę, kelner z pewnością zapyta, czy coś ci dolega i zaproponuje napar z rumianku. Nie inaczej sytuacja ma się w Grecji, gdzie od wieków znane są łagodzące, przeciwzapalne, uspokajające i przeciwbólowe właściwości tej rośliny. Niemcy mówią o rumianku alles zutraut czyli zdolny do wszystkiego i mają w tym dużo racji. Dla Anglosasów zaś jest jednym z dziewięciu ziół ofiarowanych światu przez boga Woden, zsyłającego choroby i uzdrowienie.

Nad Morzem Śródziemnym rumianek znano i stosowano od tysięcy lat. Egipcjanie uważali go za roślinę świętą, wierzyli, że Bóg Słońce RA zesłał rumianek z niebios, aby chronił ich przed chorobami, podobieństwo kwiatu rumianku do słońca nietrudno jest przecież zauważyć.

Hipokrates (460-370 p.n.e.) zalecał go w celu uspokojenia bólu i skurczy mięśni oraz jako remedium na przeziębienia. Grecy nierzadko określają dziś napar z rumianku mianem „greckiej herbaty” – zioło to rośnie w Grecji dosłownie wszędzie. W Rzymie wyjątkowo cenił go lekarz cesarza Nerona, Grek Pedanios Dioskurydes (ok.40- 90 n.e.), który to chętnie przepisywał leki na bazie rumianku na dolegliwości żołądkowe i wątrobowe, a także w stanach napięcia nerwowego. Podobnie zresztą do Egipcjan, którzy uważali go za doskonały lek na gorączkę.

W I. wieku Pliniusz Starszy, podkreślając, że rumianek wysoko cenił sam bóg sztuki medycznej Asklepios pisał, że wszystkie części rośliny można stosować, jako środek na ukąszenie węża, wywar natomiast przy bólach wątroby, nadmiernym wydzielaniu żółci, chorobach oczu oraz moczopędnie.

W średniowieczu zbierano płatki kwiatów rumianku i rozsypywano na ucztach, aby zapewnić wnętrzom przyjemny zapach.

W XVIII i XIX wieku znaczenie rumianku zmalało i był on stosowany głównie w medycynie ludowej, gdzie zajmował mocną pozycję. We współczesnej medycynie naukowej rumianek ponownie wrócił do łask.

W większości języków europejskich nazwa zioła pochodzi od greckiego χαμαίμηλον (chamaimēlon), gdzie znaczy mniej więcej tyle, co „ziemne jabłko”, „jabłko z ziemi”, prawdopodobnie w odniesieniu do zapachu, który przypomina aromat popularnych owoców. Etymologia ta widoczna jest także w  hiszpańskim określeniu rumianku (manzanilla) – manzana to po hiszpańsku „jabłko”.

Co ciekawe, naukową nazwą łacińską rumianku jest Matricaria chamomilla, gdzie pierwszy człon pochodzi od rzeczownika matrix (macica), prawdopodobnie w odniesieniu do łagodzącego wpływu rośliny na bóle menstruacyjne u kobiet.

Rumianek nie jest szczególnie popularny w kuchni, jednak i tam zdarza mu się znaleźć ciekawe zastosowanie. We na przykład Włoszech, głównie w Piemoncie, produkowane są likiery o jego smaku, zaś w Hiszpanii lubiana jest sherry sporządzana w oparciu o rumianek rzymski, charakteryzująca się przyjemnym jabłkowym aromatem. Nazywa się ją oczywiście… Manzanilla (rumianek/ jabłuszko).

Roślina pospolita w całym kraju, rośnie na łąkach, polach, ugorach, polnych drogach. Lubi gleby gliniaste, wilgotne, azotowe lekko lub bardzo kwaśne, unika wapiennych. Jest uprawiana w Polsce jako roślina zielarska.

Rumianek pospolity jest rośliną wieloletnią, z gatunku astrowatych, dorastającą do 40 cm. wysokości, łodyga naga, gałęzista. Liście 2- krotnie pierzastosieczne, o odcinkach nitkowatych, równowąskich. Koszyczki kwiatowe zebrane w wiechowate kwiatostany. Kwiaty rurkowe, dno kwiatowe wypukłe, wewnątrz puste. Kwiaty brzeżne, białe, środkowe – żółte, owoc niełupka. Kwitnie od maja do sierpnia.

chamomile-3439140__340.jpg

Rumianek pospolity zastąpić można RUMIANKIEM BEZPROMIENIOWYM (Matricaria discoidea, bardzo podobna do rumianku pospolitego, również pospolita w całej Polsce, ale troszkę zapomniana, można ją spotkać nie nieużytkach, ugorach, przy budowach i na przydrożach. Przy roztarciu również wydziela przyjemny zapach. W koszyczkach kwiatowych brak kwiatów nibyjęzyczkowych, popularnie określanych nazwą płatków białych. Koszyczki złożone są z kwiatów rurkowych, żółtych lub żółtozielonych. Dorasta do 30 cm wys. Kwitnie od maja do sierpnia, a nawet września. Rumianek bezpromieniowy stosowany w medycynie ludowej od wieków jako środek przeciwpasożytniczy przeciw obleńcom: glistnica (glista ludzka) – Ascarides (Ascaris lumbricoides), owsica (owsik) – Oxyuris (Enterobius vermicularis), włosogłówczyca – Trichocephalus (Trichuris trichiura = Trichocephalus trichiurus) i poprawiający trawienie. Surowcem jest ziele kwitnące lub sam kwiat – Herba et Flos Matricariae discoideae. Pozyskane ze stanu naturalnego surowce należy suszyć w ciemności podobnie jak rumianek pospolity.

Działanie przeciwko pasożytom przewodu pokarmowego rumianku bezpromieniowego porównywano do przetworów z komosy meksykańskiej (Herba Chenopodii anthelminthici), przy czym rumianek bezpromieniowy nie wywołuje podrażnienia błon śluzowych. Z kwiatów jak i górnych odcinków pędów rumianku można przygotowywać napar – Infusum Matricariae: 15-30 g rozdrobnionego surowca na 100 ml wrzącej wody; napar wypić małymi porcjami w ciągu dnia lub na raz na czczo. Pulvis Flor. Matricariae, czyli sproszkowany kwiat podawano doustnie w dawce 2 łyżeczek, najlepiej na czczo.

Rumianek bezpromieniowy pochodzi z Ameryki Północnej, swoje rozpowszechnienie w całej Europie zawdzięcza dwóm czynnikom: kolei żelaznej i ogrodom botanicznym. W Ameryce rdzenna ludność wykorzystywała tę roślinę zarówno leczniczo, jak i kulinarnie. Był jadany przez eskimoskie i indiańskie dzieci na surowo (kwiatostany). Niektóre plemiona indiańskie stosowały go do konserwowania jagód oraz mięsa. Z Ameryki rumianek bezpromeniowy przedostał się prawdopodobnie do wschodniej części Azji. Do Europy dotarł w drugiej połowie XIX wieku i stopniowo rozprzestrzeniał się po naszym kontynencie. Nasiona tej rośliny są trochę lepkie co powoduje, że przyklejają się do obuwia ludzi lub kończyn zwierzęcych i w ten sposób „podróż na gapę” – gotowa. Na Syberii, gdzie pojawił się wcześniej, bardzo szybko trafił do medycyny ludowej, roślinę tę stosowano jako środek napotny, uspakajający i przeczyszczający (łącząc go w tym wypadku z innymi roślinami). Zewnętrznie stosowano go do płukania ran, gardła a także lewatyw oraz jako środek przeciw robakom. Herbatka z koszyczków rumianku bezpromieniowego ma specyficzny, delikatnie ananasowy smak.

matricaria-discoidea-846634__340.jpg     Rumianek bezpromieniowy

Bardzo podobne działanie lecznicze wykazuje również RUMIAN SZLACHETNY – RZYMSKI (Anthemis nobilis). Łodyga płożąca się po ziemi, owłosiona, dolne odcinki pędów mocno ulistnione, dno kwiatowe pełne, płaskie. Kwiaty środkowe, żółte, rurkowe, zewnętrzne natomiast białe, gęsto wypełnione płatkami. Uprawiany jest często dla celów leczniczych i farmaceutycznych. Rumian rzymski daje olejek eteryczny barwy purpurowej, żółtawej, rzadziej niebieskiej, o pięknym zapachu. Koszyczek rumianu szlachetnego zawiera do 2,4% olejku lotnego. Olejek rumianku rzymskiego zawiera mniej azulenów niż olejek rumianku pospolitego. Odmiany o pełnych kwiatach i olejek z zielonych części rośliny zawierają znikome ilości azulenów. Surowiec posiada też gorzkie laktony seskwiterpenowe (hamujące podziały komórek) – garmakranolidy, flawonoidy, kumaryny, kwas kawowy, trójterpeny, poliacetyleny, cholinę, fitosterole (sitosterol). Napar z rumianku rzymskiego nadaje złocisty kolor włosom jasnym i zapobiega ich wysychaniu. Przemywanie skóry naparem z rumianku rzymskiego działa antyseptyczne i łagodząco na podrażnienia. Nadaje się również do okładów na oczy zmęczone i zapalnie zmienione.

Przetwory z rumianku rzymskiego pobudzają mocniej wydzielanie soku żołądkowego, jelitowego i żółci niż preparaty z rumianku pospolitego. Rumianek pospolity wydaje się działać silniej rozkurczowo i uspokajająco niż rumianek rzymski, przy czym oba wpływają moczopędnie i lekko napotnie. Laktony seskwiterpenowe rumianku rzymskiego hamują rozrost komórek rakowych (antitumor) in vitro.Chamaemelum_nobile_-_Köhler–s_Medizinal-Pflanzen-012.jpg    Rumian rzymski

Surowce wszystkich gatunków mają podobne właściwości lecznicze, przy czym rumianek pospolity działa silniej przeciwzapalnie i przeciwhistaminowo niż rumianek rzymski.

MAGIA

Magiczne moce rumianku to miłość, erotyzm, magia początków, pieniądze, oczyszczenie, ochrona, sen, ale w różnych wierzeniach przypisywano mu różne właściwości magiczne. Wiedźmy do dziś na całym świecie zbierając zioła rosnące dziko do przygotowania miłosnych napojów, poduszek marzeń, kukiełek i innych form rzucania zaklęć nie pomijają nigdy rumianku.

Warto tu również wspomnieć, że w naszych sławiańskich obyczajach rumianek również odgrywał bardzo istotną rolę, podczas nocy świetojańskiej, kiedy to niewiasty wiły wianki kwiatów musiało być dziewięć, a w tym koniecznie rumianek i kwiat dzikiego bzu. Symbolizowały one skromność, delikatność i wdzięczność niewiasty. Mawiano, że w kwiecie rumianku ukryta jest siła lecząca naszej sławiańskiej bogini Chorzycy Groźnicy.

Rumianek szczególnie używany do celów przyciągania pieniędzy, kiedy umyjemy ręce wywarem może on zapewnić nam wygraną w gry liczbowe.

Mycie rąk w wodzie z wywarem ziela pomaga pozbyć się grzesznych myśli i intencji.

Aby schronić dom przez złymi mocami należy skropić dom jego wywarem.

Suszone kwiatki rumianku wykładane zimą na parapecie okna miały zapewnić nadejście rychłego ocieplenia.

Rumianek palony w kadzielnicy pomoże w głębokiej medytacji i zapewni jasność myśli.

Wywar natomiast używa się do kąpieli oraz rytuałów w celu przywołania miłości.

Osoby, które chcą się zakochać, ale nie znalazły jeszcze obiektu westchnień, muszą w wielkiej dyskrecji i w całkowitym milczeniu narwać różnych polnych kwiatów, w tym właśnie rumianku i ułożyć je w „równiankę”, czyli girlandę. Potem o północy wziąć naczynie z wodą, otoczyć równianką i patrząc w nie mówić: „Najmilszy przychodzi pić”, albo, gdy wróży sobie chłopiec: „Najmilsza sercu niech przyjdzie i da mi pić”. Jeśli miłość jest blisko, na dnie naczynia ukaże się twarz ukochanej osoby. Zaklęcie przy zbieraniu ziół należy wypowiadać trzykrotnie, przed i po zbieraniu ziół przeznaczonych do wykonania czarów.

Jako że to roślina ochronna i oczyszczająca, porozrzucana wokół domu uchroni przed klątwami i czarami.

Kwiaty noszone w woreczku pomogą odnaleźć miłość, uaktywnić swój erotyzm, a także przyciągnąć pieniądze.

Położony pod poduszką przywoła dobry sen, a komu się poszczęści może nawet proroczy.

white-germini-1481261_960_720.jpg

ZBIÓR, SUSZENIE

Surowcem farmakopealnym jest kwiat (koszyczek) oraz całe ziele. Zbieramy je w okresie  kwitnienia w suche i słoneczne dni, najlepiej w pełnię lub przy przybywającym księżycu. Koszyczki suszy się rozkładając cienką warstwą na płachcie, tak pozyskany rumianek zawiera najwięcej substancji czynnych, ponieważ wtedy bogaty jest w olejek rumiankowy (eteryczny). Jeśli nie mamy takiej możliwości suszymy go w temperaturze nie przekraczającej 35 stopni C. Całe ziele suszymy zawieszone w bukietach w zacienionym miejscu.

SKŁAD CHEMICZNY

Składnikami czynnymi rumianku pospolitego są: olejek eteryczny (0,24-1,9%), flawonoidy (m.in. apigenina, rutyna, apiina, apigetryna = apigeniny-7-D-glukozyd, luteolina, apigeniny—7-acetyloglukozyd, apiina = apigenino-7-apiozyloglukozyd, rutyna, kwercymerytryna = kwercetyny-7-D-glukozyd),  kumaryny (7-hydroksykumaryna = umbeliferon, herniaryna); proazuleny (matrycyna, matricarin), cholina, kwasy fenolowe (np. kwas salicylowy). Olejek zawiera bisabolol (do 50%) i chamazulen (do 15%), farnezen – farnesene.

daisy-kwitnie-w-koszu-kosz-z-rumiankiem-w-ogrodzie_80373-760.jpg

DZIAŁANIE i WSKAZANIA

Wyciągi z rumianków działają przeciwzapalnie, odkażająco, lekko żółciopędnie, lekko nasennie, dość silnie uspokajająco, lekko moczopędnie, rozkurczowo, przeciwwzdęciowo, lekko napotnie. Poprzez hamowanie histaminy działa silnie przeciwalergicznie. Wzmaga wydzielanie śliny, soków trawiennych, zmniejsza napięcie mięśni gładkich, ciśnienie krwi poprzez zwężanie naczyń krwionośnych, polepsza samopoczucie, reguluje wypróżnienia. Rumianek posiada słabe właściwości przeciwbólowe, nie tylko na przewód pokarmowy, ale i również na układ moczowy oraz macicę. Mocny napar rumiankowy i macerat mocny ze świeżego ziela znosi bóle miesiączkowe. Zapobiega chorobie lokomocyjnej. Podany dzieciom ułatwia zasypianie.

Zaleca się przy bezsenności, niepokoju, osłabieniu, zaburzeniach trawienia, biegunce, bólach brzucha, stanach zapalnych i zakażenia przewodu pokarmowego (przełyku, żołądka, jelit), układu moczowo – płciowego). Sprawdza się przy upławach, zapaleniach przydatków, pochwy, zapaleniu jąder oraz warg sromowych, hemoroidach. Przy chorobach wrzodowych, alergicznych, schorzeniach skórnych, stanach zapalnych gardła, jamy ustnej, zapaleniach i zakażeniach spojówek oraz gałki ocznej. Przy przemęczeniu i opuchnięciu oczu, zapaleniu gruczołów łzowych, stanach zapalnych uszu, pękaniu brodawek piersiowych, zapaleniach odbytu, zapaleniu piersi, chorobach włosów.

W aptekach i sklepach zielarskich dostępny jest wyciąg alkoholowy z rumianku, znany pod nazwą AZULAN, dr. Różański poleca ten środek, a więc jeśli nie macie możliwości sporządzenia sobie własnej nalewki, warto zwrócić na niego uwagę. Przyjmuje się go doustnie od 2 do 4 razy dziennie po 0,5 łyżeczki w 50 ml. wody lub stosuje do przemywania, pędzlowania (w stanie rozcieńczonym), oraz do płukania ( 1 łyżeczka na 100 ml. przegotowanej, chłodnej wody).

Rumianek znajduje się na liście GRAS – generally recognized as safe, czyli został uznany za bezpieczny w stosowaniu.

NAPAR

2 łyżki kwiatów lub ziela zalać 1 – 2 szklanki wrzącej wody i odstawić na 20 minut, przecedzić. pić kilka razy dziennie po 200 ml. Niemowlęta 30 – 50 ml. naparu 2 – 3 razy dziennie.

Napar stosować do lewatyw w ilości 100 – 200 ml. o temp. 37 stopni C. przy stanach zapalnych odbytu, jelita grubego, przy świądzie owrzodzeniach, bolesnym parciu na kał, niestrawności, biegunce i hemoroidach. W chorobach narządów płciowych stosować zewnętrznie i wewnętrznie.

cup-829527__340.jpg

NALEWKA RUMIANKOWA

0,5 szklanki świeżych, suchych kwiatów lub całego ziela zalać 400 ml. wódki, wytrawiać 14 dni, przefiltrować. zażywać 3 – 4 razy dziennie po 1 – 2 łyżeczki w 50 ml. wody lub stosować do przemywania i okładów. Do płukania 1 łyżka na 100 – 150 ml. wody.

INTRAKT

0,5 szklanki świeżych kwiatów lub ziela zalać 400 ml. alkoholu 40 – 70 % o temperaturze wrzenia, wytrawiać 10 dni, przefiltrować. zażywać 3 – 4 razy dziennie po 1 – 2 łyżeczki (w ostrych stanach 3 łyżeczki nalewki w 100 ml. wody), do płukania 1 łyżka na 200 ml. wody.

EKSTRAKT

0,5 szklanki świeżego lub suchego ziela (lub samych kwiatów) zalać 150 ml. alkoholu 40 – 70 % lub gliceryny o temp. 50 stopni C, wytrawiać 10 dni, przefiltrować. Zażywać 3 – 4 razy dziennie po 0,5 łyżeczki w 50 ml. wody. Stosować do pędzlowania schorzałych miejsc (pryszczy, ropni, ran, opryszczek, wyprysków, liszajów, oparzeń, odparzeń, owrzodzeń, odmrożeń, otarć naskórka itp.) na skórze i błonie śluzowej (jamy utnej i pochwy). Do płukania 1 łyżeczka płynu na 200 – 250 ml. wody.

ekstrakt-z-kwiatu-rumianku-pospolitego.jpg

MIÓD RUMIANKOWY

Świeżo zerwane kwiaty rumianku, rozkładamy na godzinkę aby pozbyć się „lokatorów”, następnie układamy w słoju, lekko ugniatając, zalewamy dobrej jakości miodem, tak aby kwiaty były w nim zanurzone, zakręcamy i odstawiamy na 2 tygodnie codziennie mieszając. Podawać dzieciom powyżej 1 roku życia od 1 do 3 łyżeczek dziennie. Dorosłym 3 łyżki. Rumiankowy miód łagodzi dolegliwości trawienne, kolki, wzdęcia. Korzystnie wypływa na serce, układ krążenia, nerwowy i poprawia odporność. Można dodawać do herbatek.

SYROP RUMIANKOWY

3 szklanki świeżych kwiatów rumianku, 1 kg cukru kokosowego lub brązowego, 2 cytryny.
2 l wody. Świeżo zerwane kwiaty rumianku, rozkładamy na godzinkę aby pozbyć się „lokatorów”, następnie przesypujemy do garnka, zalewamy wodą, gotujemy pół godziny. Całość przecedzamy przez sito, a następnie jeszcze raz przez gazę. Do wywaru wsypujemy cukier, gotujemy na małym ogniu 10 minut, dolewamy wyciśnięty sok z cytryn. Mieszamy, gorący przelewamy do butelek i obracamy do góry dnem.

OLEJ RUMIANKOWY

0,5 szklanki świeżych lub suchych kwiatów (lub całego ziela) zalać 200 ml. oleju lub oliwy o temperaturze 60 stopni C. wytrawiać 14 dni, przefiltrować. Zażywać 3 – 4 razy dziennie po 2 łyżki. Stany zapalne przewodu pokarmowego, zaparcia, zaburzenia trawienia, hemoroidy, wyczerpanie nerwowe. Stosować do lewatyw (100 ml. – 200 ml. oleju o temp. 38 stopni C w przypadku zaparć, żwiądu, hemoroidów, niestrawności itp.). Cudowny do przemywania skóry wrażliwej, suchej, skłonnej do uczuleń, z wągrami, ze stanami zapalnymi, z plamami, przy odparzeniach, owrzodzeniach, do leczenia ran, nadżerek, oparzeń, otarć naskórka.Ma działanie wybielające, przeciwzapalne, odkażające, pojędrniające i odżywcze.

Do maseczek kosmetycznych – olejowych przykładamy nasączone w oleju gazy na 45 minut, następnie wykonujemy masaż wcierając go w skórę. Olej można również używać do olejowania zniszczonych włosów. Oraz jako bazę do kosmetyków.

images.jpg

PROSTA MAŚĆ RUMIANKOWA DR. H. różański

2 łyżki wyciągu glicerynowego lub olejowego, (ewentualnie 2 łyżki nalewki lub Azulanu wymieszanej z linomagiem lub lanoliną), 30 g. linomagu lub lanoina.

Podłoże maściowe podgrzewamy w kąpieli wodnej do rozpuszczenia, następnie wlewamy ekstrakt rumiankowy i ucieramy aż powstanie gładka, jednolita masa. Przelewamy do szklanego pojemnika i przechowujemy w chłodnym miejscu.

MIESZANKA DR. H. różański

Wskazania: zaburzenia przewodu pokarmowego połączone z bólami, nieżyt jelit połączone z nadmiernymi procesami fermentacyjnymi, wzdęcia, nudności, wymioty, choroby wątroby, pęcherzyka, dróg żółciowych i trzustki. Skąpomocz, nieżyty dróg moczowych i nerek. Gościec, dna, nieżyty układu oddechowego, gruźlica, kaszel, gorączka, przeziębienie, choroby zakaźne, schorzenia skórne, pasożyty układu pokarmowego (200 ml. odwaru rano na czczo i 2 razy dziennie przed jedzeniem, do mieszanki należy dodać ziele wrotyczu w ilości 2 łyżek).

Po 1 łyżce stołowej: kwiat rumianku, liść mięty, kłącze tataraku, korzeń wilrzyny, owoc anyżu, owoc kminku, ziele majeranku, korzeń omanu, ziele tymianku, kwiat lipy, kwiat dziewanny, mech islandzki. Surowce mieszamy dokładnie. 2 łyżki mieszanki zalewamy 1 – 2 szklanki wody, zagotowujemy i odstawiamy na 20 minut, przecedzamy. Zażywamy 4 – 6 razy dziennie po 50 – 100 ml. dzieci ważące 10 – 15 kg. 1 – 2 łyżki, 20 – 25 kg. 5 łyże, 30 – 35 kg. – 50 ml. 4 razy dziennie.

MIESZANKA PRZY WRZODACH ŻOŁĄDKA I DWUNASTNICY

Po jednej części rumianku, krwawnika i prawoślazu mieszamy dokładnie. 2 łyżki mieszanki zalewamy 400 ml. wody, zagotowujemy po czym zaparzamy 20 minut pod przykryciem, uzupełniamy wodą aby mieszanki było 400 ml. Pijemy małymi porcjami przed posiłkami przez cały dzień.

MIESZANKA USPOKAJAJĄCA

Po jednej łyżce rumianku, męczennicy i chmielu zalewamy 250 ml wrzącej wody i zaparzamy 30 minut.

chamomile-825708__340.jpg

MIESZANKA PRZY WZDĘCIACH (może być stosowana u dzieci)

Po jednej łyżce rumianku, kopru włoskiego i 0,5 kminku, zagotowujemy w 250 ml. wody, zaparzamy 20 minut, dzielimy na dwie porcje w przypadku dzieci na cztery i popijamy porcjami w ciągu dnia.

MIESZANKA NA ZAPARCIA

2 części kwiatu bzu czarnego, po 1 części rumianku, kopru włoskiego i sensu. 2 łyżki mieszanki zalewamy 250 ml. wrzątku , parzymy 15 minut.

OCET RUMIANKOWY

Wyparzony słój napełniamy świeżymi kwiatami (lub całym zielem), lekko ugniatając tak aby kwiatów było 3/4 naczynia, zalewamy wodą źródlaną (ewentualnie przegotowaną wodą). Na każdą szklankę dodajemy 1 łyżkę stołową cukru. Cukier musi być dobrze rozmieszany, a jeśli wodę gotujemy musi być przestudzona, jeśli mamy „matkę octową” to możemy dodać kawałek. Następnie słój należy przykryć lnianą ściereczką lub ręcznikiem papierowym i zabezpieczyć gumką. Słój stawiamy w miejscu gdzie będzie mu ciepło. Ocet mieszamy codziennie (możemy nawet dwa) wyparzoną, drewnianą łyżką. Na powierzchni nastawu może pojawić się delikatny kożuszek, jeśli nic z naszego nastawu nie wystaje ponad powierzchnię, to możemy ten kożuszek pozostawić w spokoju. Najprawdopodobniej zrobi się z niej matka octowa. Po około 6 tygodniach, powinien już przestać syczeć, a wsad powinien opaść na dno, to oznacza, że nasz ocet jest prawie gotowy. Ocet gotowy przecedzamy i zlewamy do butelek, nie zakręcamy, zabezpieczamy kawałkiem ręcznika papierowego i zabezpieczamy gumką, ewentualnie nakładamy nakrętkę czy korek, ale nie dokręcamy. Pozostawiamy na 3 – 4 tygodnie, po tym czasie ponownie zlewamy aby ocet był klarowny, ale jeśli nam na tym nie zależy, można tego nie robić.

PŁUKANKA DO WŁOSÓW

Napar z rumianku ma działanie rozjaśniające. Rozjaśnianie da efekt wyłącznie na jasnych włosach, na ciemnych nie będzie zbyt widoczny, ale nada włosom lekko złocisty odcień oraz puszystość.

4 łyżki kwiatów rumianku zalać 1 litrem wrzątku, przykryć na 20 minut, odcedzić, a następnie polać naparem rumiankowym świeżo umyte i jeszcze wilgotne włosy, zawinąć włosy w ręcznik i odczekać 20 minut. Należy stosować po każdym myciu aż do pożądanego efektu.

TONIK Z RUMIANKU

0,5 szklanki octu jabłkowego, garść rumianku, 1 szklanka wody destylowanej lub demiralizowanej. Podgrzewamy ocet i dodajemy zioła. Odstawiamy do lodówki na 7 dni. W 1 szklance wody demiralizowanej mieszamy 2 – 3  łyżki esencji octowo-ziołowej. Przemywamy dwa razy dziennie. Przechowujemy w lodówce. Tonik będzie silnie rozjaśniający.

Łagodniej rozjaśniający możemy przygotować bez octu, z gliceryną. 4 łyżeczki kwiatów zaparzyć wrzątkiem i odstawić na 20 minut, następnie odcedzić i dodać do naparu 2 łyżeczki gliceryny.

KĄPIEL RUMIANKOWA

50 g suszu zaparzamy w 0,5 litra wrzątku przez 20 minut, po przecedzeniu wlewamy do wanny. Czas kąpieli 20 minut. Stosujemy przy atopowym zapaleniu skóry, stanach zapalnych skóry, świądzie, odparzeniach lub po prostu jako kąpiel odprężającą i relaksującą.

„Historie miłosne zaczynają się szampanen, a kończą wywarem z rumianku” 😉

I tym oto porzekadłem kończę i pozdrawiam z miłością Dziewanna.

UWAGA!

Wiele osób myli rumianek pospolity z inna rośliną bardzo podobną do rumianku to złocień właściwy (Leucanthemum vulgare), ta roślina ma zupełnie inny skład chemiczny i całkiem odmienne działanie lecznicze. By nie doszło do pomyłki, należy przyjrzeć się koszyczkom, które powinny być puste w środku, a roztarte przyjemnie pachnieć bowiem u żadnego innego gatunku te dwie cechy nie występuję jednocześnie.

jastrun-wc582ac59bciwy-zc582ociec584-wc582ac59bciwy-leucanthemum-vulgare.webp.jpg  137px-Chrysanthemum_leucanthemum.jpg  Złocień właściwy

UWAGA!

Nie jestem lekarzem, jestem tylko skromną szamanką, nie musisz się ze mną zgadzać, a ja nie odpowiadam za złe zastosowanie lub zrozumienie wyżej wymienionych porad. Służą one wyłącznie w celach informacyjnych. Wszelkie kuracje lecznicze należy skonsultować z lekarzem. Albo lepiej z dobrym naturopatą.

Rumianku powinny wystrzegać się osoby na niego uczulone. Nadwrażliwość ta często współistnieje z uczuleniem na chryzantemy, należy jednak do rzadkości. Ciekawą informację na ten temat można znaleźć w książce”Leksykon roślin leczniczych – Przewodnik naukowy” D. Frohne opisuje tam iż rumianek pospolity w czystej postaci nie może uczulać, a osoby uskarżające się na stany alergiczne wywołane rumiankiem, musiały miały do czynienia z domieszką rumianku psiego (Anthemis cotula L.), który zawiera silnie uczulający antekotulid, lakton seskwiterpenowy.

 

Źródła: korzystałam z własnych zapisków rodzinnych, z wiedzy własnej, oraz Fitoterapia – ziołolecznictwo – zioła dr. H.Różański www.luskiewnik.eu › fitoterapia2, artykułu „boskie kwiaty, zioła i ofiarne wieńce” Czesław Białczyński, „Wielka encyklopedia ziół” Deni Bown.

 

 

 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s