Śliwki, śliwki, śliwki słodkie, soczyste, dojrzałe mniamniuśne, fioletowe, różowe lub żółte, mniejsze, większe, okrąglutkie, podłużne, owalne, każdy znajdzie coś dla siebie. Można wprost z drzewa, można spod drzewa, można z koszyczka, można z miseczki.

Na świecie istnieje ponad 6 tysięcy odmian śliwki! Nie sposób więc jednoznacznie określić skąd pochodzi ta roślina. Różne odmiany mają różne historie i różne miejsce pochodzenia. Pierwsze zapiski dotyczące tych smacznych owoców pochodzą z Chin, gdzie roślinę udomowiono ponad 2 tysiące lat temu.

W 479 roku przed Chrystusem powstały pierwsze odnalezione teksty dotyczące zalet tego owocu.

Śliwki były wspominane w pieśniach samego Konfucjusza jako jeden ze składników tradycyjnej chińskiej diety.

Najstarsze ślady upraw odmiany europejskiej Prunus domestica pochodzą sprzed 2 tysięcy lat przed naszą erą z okolic Morza Kaspijskiego. Udokumentowane jest też, że owoce znane były również w starożytnym Rzymie, podobno już wtedy rozróżniano aż 300 odmian śliwy!

Śliwa domowa Prunus domestica L. powstała na skutek krzyżowania się dziko rosnących śliwy tarniny i ałyczy, zwanej też śliwą kaukaską lub wiśniową Prunus divaricata Led., syn. Prunus cerasifera Ehr.

W mitologii chińskiej śliwa jest kojarzona z sędziwym wiekiem i mądrością. Kwiat śliwy oznacza silną osobowość, stawianie czoła problemom. Śliwowe kwiaty są również symbolem końca zimy i początku wiosny, piękna i długiego życia.

Poleskie znachorki również znały doskonałe właściwości magiczne i lecznicze tej rośliny. Drzewo śliwy w ogrodzie miało chronić domostwo przed negatywnymi energiami, a pestka śliwki pod poduszką w sypialni nasilała pożądanie i miłość. Wspólne zjedzenie po połówce owocu wprowadza harmonię i zgodę w dane relacje.

Śliwki są bardzo blisko spokrewnione z brzoskwiniami, wiśniami, czereśniami, morelami. Należą do gatunku Prunus, czyli do rodziny różowatych (Rosaceae). Dzięki temu, choć owoce różnią się między sobą wyglądem, zachowują podobny zestaw witamin i minerałów różniąc się nieznacznie ich ilością i proporcjami.

Owoc śliwy domowej był zdecydowanie bardziej popularnym surowcem leczniczym dawniej, niż obecnie. Często sięgała po nie medycyna ludowa wielu narodów, używając śliwek do leczenia licznych chorób. Zalecała je na schorzenia nerek, wątroby, reumatyzm, artretyzm, zwapnienie tętnic. W różnych częściach dawnej Rzeczpospolitej używano owocu śliwki do leczenia bólu zębów, suszone owoce krojono, posypywano pieprzem i przykładano do bolącego zęba lub płukano usta odwarem ze śliwek.

Owoce były często używane przy chorobach przewodu pokarmowego, katarze kiszek i żołądka, w bólach brzucha, krwawych biegunkach, gorączce, febrze a nade wszystko – obstrukcjach. Trafność dawnych przekonań ludowych znachorów o tym, że śliwki wzmagają trawienie i działają przeczyszczająco potwierdza współczesna nauka.

Zapewne dlatego dziś śliwka najbardziej znana jest ze swoich właściwości korzystnych dla układu pokarmowego. Owoce te bowiem regulują trawienie, poprawiają apetyt i chronią przed wolnymi rodnikami. Dzięki dużej zawartości pektyn (błonnika) zapobiegają zaparciom, a tym samym zmniejszają ryzyko pojawienia się nowotworów jelita grubego. Pektyny wraz z kwasami organicznymi, kwasem winowym i jabłkowym działają na nasz przewód pokarmowy niczym miotła!

Ochrona przed wolnymi rodnikami, którą zapewniają śliwki, możliwa jest dzięki zawartości witamin C, A i E. Zwłaszcza ta ostatnia rzadko występuje w owocach, dlatego warto korzystać. Śliwki bogate są także w witaminy z grupy B, mają świetny wpływ na układ nerwowy i samopoczucie! Ciemne odmiany śliwek obfitują w polifenole (katechiny i kwas chlorogenowy), które wzmagają działanie antyoksydacyjne, a co za tym idzie zapobiegają nowotworom i miażdżycom.

Ponadto śliwki mają niesamowitą właściwość oczyszczającą z toksyn, metali ciężkich i substancji szkodliwych zalegających w organizmie. Śliwki poprawiają gęstość kości, a co za tym idzie zmniejszają ryzyko osteoporozy.

Pod względem składników mineralnych śliwki bogate są w potas, żelazo, magnez, wapń i fosfor. Zawartość tych składników ulega zwielokrotnieniu w śliwkach suszonych.

W 100 gramach tego owocu znajdziemy: Białko – 0.70 g. Tłuszcz – 0.28 g. Węglowodany – 11.42 g (w tym cukry proste 9.92). Błonnik – 1.4 g. Witamina C – 9.5 mg. Tiamina – 0.028 mg. Ryboflawina – 0.026 mg. Niacyna – 0.417 mg. Witamina B6 – 0.029 mg. Kwas foliowy – 5 µg. Witamina A – 345 IU. Witamina E – 0.26 mg. Witamina K – 6.4 µg. oraz minerały: Wapń – 6 mg. Żelazo – 0.17 mg Magnez – 7 mg. Fosfor – 16 mg Potas – 157mgSód – 0 mg Cynk – 0.10 mg.

W pestkach śliwek można odnaleźć amigdalinę, uznawaną w małych dawkach za pomocną w walce z rakiem.

Zdrowotne właściwości posiada także kora drzew. Wyciąg z kory śliwki jest stosowany w leczeniu schorzeń prostaty.

Odmiana śliwki japońskiej, o nazwie umeboshi posiada bardzo ciekawe działanie otóż wyciąg z jej miąższu zakwasza mocz, co zapobiega bakteryjnym zakażeniom pęcherza moczowego. To dobra wiadomość dla kobiet, które często borykają się z tym problemem.

Drewno śliwowe jest twarde, brunatnoczerwone. Ma zastosowanie w tokarstwie i w stolarstwie. Jeszcze na początku XX w. we Francji z pestek śliwkowych wytłaczano olej używany w lampach. Żywica wypływająca ze szpar starych drzew używana była jako klej.

Zalety owoców śliwki dla urody, powinny docenić panie, których problemem są pękające naczynka. Owoce zawierają witaminę K, która doskonale reguluje proces krzepnięcia krwi. Witamina C pomaga uszczelniać naczynka krwionośne. Dodatkowo, zawarte w śliwkach przeciwutleniacze poprawiają kondycję cery i opóźniają proces starzenia się skóry. Zatem oprócz rozkoszowania się tym pysznym owocem warto zastosować maseczkę. Wystarczy rozgnieść owoc i nałożyć maseczkę na oczyszczoną skórę, następnie zmyć po 20 minutach.

Pamiętajmy również, że jak wszystkie owce, również śliwki spożywamy TYLKO dojrzałe. Jeśli kupujemy śliwki w sklepie i są twarde należy je pozostawić na kilka dni, w towarzystwie jabłuszka aż zrobią się soczyste i mięciutkie.

Smacznego i na zdrówko kochani.

Z miłością Dziewanna.

Materiały zawarte na tej stronie nie stanowią żadnej porady o charakterze medycznym, służą one wyłącznie w celach informacyjnych. Nie odpowiadam za złe zastosowanie lub zrozumienie powyższych treści.
Wszelkie kuracje lecznicze należy skonsultować z lekarzem.

Jeśli chcesz umówić się na konsultację, poradę lub dobór ziół lub kuracji, napisz do mnie maila. Zapraszam serdecznie.
zielnikdziewanna@gmail.com