Agrest kojarzy mi się z dzieciństwem, kiedy to zajadałam się jego pysznymi owocami w ogrodzie. Moja babcia suszyła jego liście na lekarstwo, a z owoców przyrządzała pyszne konfitury. Dziś konfitur już nie jadam, za to owoce agrestu nadal uwielbiam.

Pełna, biologiczna nazwa owocu to „porzeczka agrest”. Formalna nazwa w języku angielskim brzmi gooseberry, co można tłumaczyć jako gęsia jagoda.

Agrest zyskał sobie także piękną nazwę „winorośl północy”.

Według starych legend krzewy agrestowe są siedzibą leśnych duszków i wróżek, stąd też wzięło się jego kolejne, jakże wdzięczne określenie „owoc wróżek”. Dlatego też suszone liście agrestu w ezoteryce wchodzą w skład mieszanki, którą spala się w kadzidle dla wzmocnienia sił paranormalnych i wejrzenia w przyszłość. Używają go w ten sposób wieszczki z całej wschodniej Europy. A poleskie szeptuchy zalecają noszenie jego liści jako środek ochronny i wzmacniający.

Agrest pochodzi z Europy, z umiarkowanych stref klimatycznych Azji i z północnozachodniej Afryki.

Niektórzy badacze uważają, że agrest znany był już w starożytnym Rzymie. Dowodem na to stwierdzenie ma być słynne dzieło cesarza Piliniusza Starszego „Historia naturalna”, które opisuje roślinę o bardzo podobnym wyglądzie i właściwościach.

Pierwsze wzmianki o agreście, jako o roślinie uprawianej w ogrodach Francji i Anglii, pochodzą z XIII w. Początkowo był on uprawiany jako wcześnie kwitnący krzew ozdobny.

Rósł tak sobie spokojnie latami, a ludzkość oczarował dopiero w XVI wieku.

Najbardziej podatni na jego urok okazali się Anglicy oraz Holendrzy, którzy mieli ogromny udział w tworzeniu nowych, słodszych i większych odmian agrestu. Stopniowo, dzięki prowadzeniu prac selekcyjnych, a później i hodowlanych, powstawały nowe, coraz smaczniejsze, o większych owocach odmiany, co miało istotny wpływ na rozszerzanie się zasięgu uprawy tego gatunku.

Z opisem agrestu spotykamy się w botanicznej księdze francuskiego badacza J. Ruelliusa, wydanej w Bazylei w 1536 roku. Natomiast najstarszy przepis na agrestowy sok. Wyszedł spod pióra Elizy Smith, która spisała go w swoich poradach noszących tytuł „The Compleat Housewife” z roku 1727.

Agrest należy do rodziny skalnicowatych Scucifragaceae i podrodziny agrestowatych Grossulariaceae.

Europejskie odmiany uprawne pochodzą od gatunku agrest pospolity Ribes grossularia L. Rozróżniamy w nim dwie odmiany botaniczne: agrest pospolity Ribes grossularia var. vulgare Spah. i agrest kędzierzawy Ribes grossularia uva – crispa L. to od tych dwóch odmian pochodzą wszystkie odmiany agrestu wielkoowocowego.

Owoce agrestu obfitują w minerały i witaminy, głównie C, E, karotenoidy, witaminy z grupy B i P i kwasy organiczne.

W 100 gramach tych jagód znajdziemy: witaminy: Witamina C – 27.7 mg. Tiamina – 0.040 mg. Ryboflawina – 0.030 mg. Niacyna – 0.300 mg. Witamina B6 – 0.080 mg. Kwas foliowy – 6 µg. Witamina A – 290 IU. Witamina E – 0.37 mg. oraz minerały: Wapń – 25 mg. Żelazo – 0.31 mg Magnez – 10 mg. Fosfor – 27 mg Potas – 198 mg. Sód – 1 mg Cynk – 0.12 mg.

Medycyna ludowa zalecała agrest przy często występujących krwotokach, w tym również przy zbyt obfitym krwawieniu miesięcznym. Przeciwko miażdżycy, gruźlicy, chorobom nerek, schorzeniom dróg moczowych i żółciowych.

Agrest jest skarbnicą luteiny, która wspomaga pracę narządu wzroku. Zawiera kwasy jabłkowy i cytrynowy oraz pektyny, które wspomagają trawienie. Polecany jest zwłaszcza osobom, które zmagają się z zaparciami, wzdęciami i innymi dolegliwościami trawiennymi. W tym pierwszym przypadku pomogą zwłaszcza suszone owoce lub napar z liści.

W składzie agrestu znajduje się sporo magnezu oraz witamin z grupy B, które wspomagają układ nerwowy, poprawiają pamięć i koncentrację oraz łagodzą objawy stresu.

Owoce agrestu wspomagają pracę układu moczowego, a także pomagają oczyścić organizm z toksyn.

Jagody łagodzą stan osób cierpiących na osteochondrozę, dnę, reumatyzm, artretyzm i artrozę. Agrest hamuje proces zapalny, zmniejsza nasilenie bólu, wzmacnia struktury tkanki łącznej i normalizuje metabolizm w stawach.

Kwasy organiczne rozpuszczają kryształy kwasu moczowego, zapobiegając ich gromadzeniu się.

Spora ilość wapnia i magnezu, w idealnym połączeniu wspomagają mineralizację zębów i kości. Owoce rośliny polecane są osobom cierpiącym na artretyzm ze względu na wykazywane przez nie silne działanie przeciwzapalne.

Nikotynamid (wit. PP) zawarta w agreście sprzyja produkcji hormonów nadnerczy i podnosi odporność.

Agrest polecany jest dla osób wykonujących ciężką pracę fizyczną i umysłową, ponieważ zwiększa wytrzymałość i wydolność, pomaga szybko przywrócić siłę i porządkuje układ nerwowy.

Jagody są przydatne przy planowaniu ciąży, po porodzie, w trakcie oraz po karmieniu piersią. Kwas foliowy i Witamina B2, znajdująca się w agreście, bierze udział w fizjologicznym tworzeniu się tkanek i narządów płodu. Rozwój tkanki łożyska reguluje witamina E, w którą również obfituje owoc agrestu.

Agrest jest polecany także dla mężczyzn, duża ilość cynku zwiększa produkcję testosteronu i jest ważnym męskim hormonem płciowym odpowiedzialnym za popęd, erekcję oraz rozwój mięśni i genitaliów u nastolatków i chłopców.

Suszone jagody można mieszać z ziołami lub samodzielnie i zaparzać jak herbatę.

Wywar z korzeni agrestu był w medycynie ludowej stosowany z powodzeniem jako lek przy biegunce.

Liście agrestu to również wspaniały surowiec leczniczy. Można je suszyć oraz fermentować na pyszną herbatkę.

Herbata z liści agrestu pomaga pozbyć się migrenowych bólów głowy. Stołową łyżkę liści należy zalać szklanką wrzącej wody i zaparzać przez 40 minut.

Napar z liści agrestu jest silnym lekiem moczopędnym. 4 łyżki stołowe liści zalewamy 250 ml. wrzącej wody, zaparzamy przez 40 minut i pijemy po 2 – 3 łyżki co dwie godziny.

Odwar z agrestu można stosować w kompleksowym leczeniu kamicy moczowej. Należy drobno posiekać świeże liście (0,5 szklanki), wlać do termosu, zalać 850 ml. wrzącej wody, nalegać na 4 godziny. Pić co 14 godzin pół szklanki przefiltrowanego napoju.

Liście do suszenia najlepiej zbierać jesienią, gdy krzew już nie owocuje.

Zajadajmy się więc kochani, bo sezon na agrest trwa krótko i pamiętajmy, że agrest, tak jak inne owoce, zawsze jemy kiedy jest dojrzały i słodki. Na zdrówko i smacznego.

Z miłością Dziewanna

UWAGA! 

Materiały zawarte na tej stronie nie stanowią żadnej porady o charakterze medycznym, służą one wyłącznie w celach informacyjnych. Nie odpowiadam za złe zastosowanie lub zrozumienie powyższych treści.
Wszelkie kuracje lecznicze należy skonsultować z lekarzem.

Jeśli chcesz umówić się na konsultację, poradę lub dobór ziół lub kuracji, napisz do mnie maila. Zapraszam serdecznie.
zielnikdziewanna@gmail.com